Ostatnio coraz popularniejsze staje się wykorzystanie termowizji dynamicznej m.in. do badania i konserwacji zabytków.
Termowizja dynamiczna polega na rejestrowaniu obrazów termograficznych podczas nagrzewania i ochładzania badanej powierzchni. Impuls energii powoduje nagrzanie powierzchni na niewielką głębokość. Uzyskane w ten sposób termogramy zawierają informację o pojemności cieplnej powierzchni oraz predkości przepływu energii cieplnej, które zależą od zastosowanych materiałów, stopnia ich zawilgocenia itp.
Odmianą termowizji dynamicznej jest impulsowa termografia fazowa, polegająca na rejestrowaniu odpowiedzi termicznej badanego przedmiotu na pobudzenie. Po odpowiedniej obróbce termogramów w wielu przypadkach można określić grubość poszczególnych warstw materiału oraz wykryć ew. anomalie w jego strukturze np. odspojenia tynku czy przemalowania.